Home ประวัติ

กรุณา กุศลาสัยจากคนธรรมดา-ธรรมดา สู่บุรุษอาชาไนย

ว.วชิรเมธี เขียน “กรุณา กุศลาสัยจากคนธรรมดา-ธรรมดา สู่บุรุษอาชาไนย” ในโพสต์ ทูเดย์ 29 กันยายน 2552

ทุลฺลโภ ปุริสาชญโญน โส สพฺพตฺถ ชายติยตฺถ โส ชายตี ธีโรตํ กุลํ สุขเมธติ บุรุษอาชาไนยหาได้ยากเพราะคนเช่นนั้นไม่เกิดในตระกูลทั่วไปแต่เมื่อเกิดในตระกูลใด ตระกูลนั้นไซร้ย่อมเป็นสุข (พุทธพจน์)
ชีวิตคนธรรมดา ที่น่าเรียนรู้

ในหนังสือ "ชีวิตที่เลือกไม่ได้" อาจารย์กรุณา กุศลาสัย (กิมเฮง) ได้กล่าวถึงตัวเองเอาไว้อย่างอ่อนน้อมถ่อมตนตามวิสัยปราชญ์ว่า
"ผมตระหนักอยู่เสมอว่า ผมไม่ใช่นักการเมืองหรือบุคคลที่มีชื่อเสียง ผมเป็นเพียงคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่ชีวิตที่โลดโผนโจนทะยานของผมคงจะเป็นบทเรียนได้บ้าง" (น.372)
จากข้อความที่ว่า "...แต่ชีวิตที่โลดโผนโจนทะยานของผมคงจะเป็นบทเรียนได้บ้าง" นี่เอง ทำให้เราน่าจะลองมาถอดบทเรียนจากชีวิตของอาจารย์กรุณาดูบ้างว่า
มี "บทเรียน" อันใด ที่เราควรเรียนรู้ร่วมกันบ้าง
ความทุกข์อันประเสริฐ (ไฟพิสูจน์ทอง ความยากลำบากพิสูจน์คน)
ในทางพระพุทธศาสนา ความทุกข์เป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก พระพุทธเจ้าเมื่อตรัสถึงความทุกข์ในอริยสัจ 4 ทรงใช้คำว่า "ทุกขํ อริยสจฺจํ" (ความจริงอันประเสริฐ คือความทุกข์ หรือความทุกข์อันเป็นสัจจะที่แสนประเสริฐ)ในบางคัมภีร์ทรงยืนยันว่า หากโลกนี้ไม่มีความทุกข์ คือความเกิด แก่ (เจ็บ) ตาย พระพุทธองค์ก็ไม่จำเป็นต้องอุบัติ พระธรรมก็ไม่จำเป็นต้องเรืองแสงสาดส่องโลก แต่เพราะโลกนี้มีความทุกข์ โลกนี้จึงต้องการพระพุทธเจ้าและพระธรรมจึงยังคงมีความจำเป็น นี่คือสิ่งที่ยืนยันว่าความทุกข์นั้นประเสริฐเพียงใด เพราะความทุกข์นำเอา"พระพุทธเจ้า" และ "พระธรรม" อันสุดประเสริฐมาสู่ชาวโลก
ความทุกข์เป็นสัจจะอันประเสริฐ เพราะความทุกข์ก่อให้เกิดการเรียนรู้อันใหญ่หลวง และเมื่อเกิดการเรียน
รู้ถึงที่สุดแล้ว ก็ทำให้เกิดความสุขความสำเร็จอันใหญ่หลวงเช่นเดียวกัน ชีวิตของอาจารย์กรุณาคือบทพิสูจน์ความทุกข์อันประเสริฐที่ว่านี้ได้เป็นอย่างดี เพราะอาจารย์กรุณาได้ผ่านความทุกข์มาอย่างแสนสาหัส แต่ระหว่างเส้นทางของการเผชิญความทุกข์นั้น ก็มีบำเหน็จรางวัลอันยิ่งใหญ่อยู่ตลอดสองข้างทางเช่นเดียวกัน อาจารย์กรุณาผ่านความทุกข์มาอย่างไรบ้างพิจารณาได้จากเหตุการณ์สำคัญๆ ในชีวิตของท่านดังต่อไปนี้

- พ.ศ. 2463 เกิดในเรือกระแชง ต.แควใหญ่ ปากน้ำโพ อ.เมือง จ.นครสวรรค์
- ต่อมาพ่อถูกจับขังคุกข้อหาใช้ธนบัตรปลอม แม่ตรอมใจจนเสียชีวิต
- อาศัยอยู่กับน้าสาว ต่อมาน้าสาวเสียชีวิต- เป็นลูกจ้างอยู่กับคนจีนในตลาด ถูกไล่ออกจากบ้าน เรียนไม่จบ ม.3
- ตัดสินใจเดินทางตามพระโลกนาถไปอินเดีย (พ.ศ.2476-อายุ 13 ปี)
- คณะสามเณรใจสิงห์ 200 รูป เกือบทั้งหมดเดินทางกลับไทย เหลือไปถึงอินเดีย 10 รูป แต่สุดท้ายก็เดินทางกลับอีก 9 รูป เหลือเพียงรูปเดียวคือสามเณรกรุณา
- ป่วยด้วยโรคมาลาเรียเกือบตายอยู่ที่อินเดียเลยยังไม่ได้กลับไทย
- ได้เรียนหนังสือกับพระภิกษุชาวศรีลังกาที่สมาคมมหาโพธิ จนสอบได้ที่ 1 ของประเทศ (สำหรับคนที่ไม่ได้ใช้ภาษาฮินดีตั้งแต่เกิด)
- ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยวิศวภารตี ศานตินิเกตัน- เกิดสงครามโลก ต้องลาสิกขา ถูกคุมขังอยู่อีก 4 ปี
- หลังสงครามเดินทางกลับประเทศไทยในสภาพไม่รู้ชะตากรรม
- เริ่มทำงานที่สถานกงสุลอินเดีย เริ่มต้นชีวิตนักปราชญ์
- เป็น 1 ใน 4 ทูตใต้ดินไปเมืองจีนพบกับประธานาธิบดี เหมาเจ๋อตุง และโจวเอินไหล ต่อมาถูกจับขังคุกเป็นเวลา 8 ปี (ในข้อหาคอมมิวนิสต์ในสมัยจอมพลสฤษดิ์ธนะรัชต์)
- ตลอดเวลาที่อยู่ในคุกได้แปลผลงานชิ้นเยี่ยมเอาไว้มากมาย เช่น พบถิ่นอินเดีย, ข้าพเจ้าทดลองความจริง,คีตาญชลี, ภารตวิทยา, ชีวประวัติของมหาตมะ คานธีเป็นต้น
- เริ่มเขียนหนังสืออัตชีวประวัติ "ชีวิตที่เลือกไม่ได้"- บำเหน็จรางวัลแห่งชีวิตทยอยมากำนัลถึงประตูบ้านมากมาย
- จากไปอย่างสงบ เป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ทั่วประเทศ

บนเส้นทางชีวิตที่เต็มไปด้วยความระหกระเหินเช่นที่กล่าวมานี้ ทำให้อาจารย์กรุณาได้รับการเคี่ยวกรำอย่างเข้มข้น อันเป็นผลให้ท่านรู้สึกพอใจกับชีวิตของตัวเองอยู่เป็นอันมาก เหมือนกับสุภาษิตที่ท่านยึดถือเป็นคติประจำอยู่บทหนึ่งว่า "ไฟพิสูจน์ทอง ความลำบากพิสูจน์คน" จริงอยู่ แม้ช่วงชีวิตขณะอยู่อินเดียจะเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากกว่าที่ประเทศไทย แต่เมื่อย้อนกลับไปมองแล้ว ท่านกลับรู้สึกพอใจเป็นอันมาก ดังท่านกล่าวว่า
"...แม้จนทุกวันนี้ พ่อยังระลึกถึงความหลังในอินเดียด้วยความภาคภูมิใจ ภาคภูมิใจว่า ระหว่างที่อยู่ในอินเดียนั้น พ่อได้มีโอกาสสังสรรค์เสวนากับบุคคลขั้นหัวกะทิและชั้นผู้นำของอินเดีย ได้เรียนรู้ถึงสิ่งดีงามในมรดกทางวัฒนธรรมของอินเดียซึ่งมีอายุยาวนานหลายพันปี ความรู้และประสบการณ์เหล่านี้ ซึ่งแน่นอนย่อมมีทั้งในทางบวกและทางลบ ได้เป็นเหมือนประทีปในการให้แสงสว่างในการเดินทางแห่งชีวิตของพ่อ... ในช่วงเวลาเช่นนี้...พ่ออดที่จะคิดไม่ได้ว่า เป็นกุศลผลบุญของพ่อจริงๆ ที่ได้บวชเป็นสามเณรตามพระโลกนาถไปในครั้งกระโน้น เพราะมิฉะนั้นแล้ว ก็ยากที่จะคาดการณ์ได้ว่าชะตาชีวิตของพ่อจะเป็นประการใด" (น.133)
(คัดจากส่วนหนึ่งของบทปาฐกถาในโอกาสครบ 50 วันแห่งการจากไปของอาจารย์กรุณา กุศลาสัย ศิลปินแห่งชาติ ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)

Find the best web hosting service and read ipage review for more information.
กรุณา กุศลาสัย Develop by Joomla